Қӯчқор ва гӯсфанд, зоти Меринос
0 эълонҲоло дар ин бахш эълон нест. Бахшҳои дигари бозорро бинед ё чизи лозимиро фармоиш диҳед — меорем.
Дар бораи бахш
Меринос — зоти пашмнозук, ки арзишаш дар пашм аст: пашмаш яксон ва нозук аст ва аз як қӯчқор назар ба зотҳои пашмдурушт хеле бештар пашм мегиранд. Гӯшташ миёна, думба надорад. Мериносро дар ҷое нигоҳ медоранд, ки пашм харидор дошта бошад ва рамаро сари вақт пашмтарошӣ кардан мумкин бошад: пашми аз вақташ гузашта арзон мешавад ва ҳайвон худро бад ҳис мекунад. Ин зот хӯроки мунтазам мехоҳад: дар чарогоҳи камалаф нозукии пашм яксон намемонад ва тамоми партия арзон мешавад. Дар эълонҳо синну сол, пашми соли гузашта ва наслро бинед: аз рӯи онҳо мефаҳмед, ки чӣ мехаред — зоти пашмӣ ё дурагаи гӯштӣ. Мериносро одатан соле як бор, дар баҳор пашмтарошӣ мекунанд ва нозукии пашмро бо микрон чен мекунанд; маҳз ҳамин нархи партияро муайян мекунад. Барраҳои мериносро барои гӯшт кам нигоҳ медоранд: то пашмтарошии аввал калон кардан фоидаовартар аст.
Меринос чӣ қадар пашм медиҳад?
Миқдори пашм аз насл, хӯрок ва вақти пашмтарошӣ сахт вобаста аст, барои ҳамин пашми соли гузаштаро аз худи фурӯшанда пурсед: ӯ онро сабт кардааст. Ин аз ҳар рақами миёнаи китобҳо дурусттар аст.
Оё меринос барои гӯшт мувофиқ аст?
Гӯшташ миёна аст, думба надорад. Барои гӯшт дар ҷойҳои мо бештар зотҳои думбадорро мегиранд; меринос хароҷоташро бо пашм мебарорад.
Чӣ сифати пашмро вайрон мекунад?
Давраҳои гуруснагӣ ва беморӣ: нозукии пашм яксон намемонад, дар пашм ҷойҳои суст пайдо мешаванд ва партияро арзонтар мегиранд. Барои меринос хӯроки мунтазам бевосита масъалаи пул аст.